1001 нощи -Започнахме втора година , а Приказката ни живо продължение има - 121

СЕВИ     

http://www.youtube.com/watch?v=-FvmZ4td-YE&feature=related

вече май турски почнах да разбирам

След 2.20 минута Шевкет от Листопад май говори нещо за Бинбир гедже и казва "сон" - край, нещо май го питат кои други сериали гледа и той коментира 1001 нощ.
Може ли най общ превод

БЕБЕТО на ЛЮБОВТА   АЛИ     



СЕВИ  БЛАГОДАРЯ      

Джейда е потвърдила ,че е бременна. Ето 2 нейни интервюта!

HAMİLE CEYDA DÜVENCİ ANLATIYOR!


EJDER KAPANI’NDAKİ ŞARKICI ROLÜYLE BEĞENİ TOPLAYAN CEYDA DÜVENCİ ÇOCUKLAR İÇİN YARATICI DRAMA DERSLERİ VERMEYE BAŞLADI.
Çocuklarla bir araya geldiği dönemde 7 haftalık hamile olduğunu da öğrenen Düvenci çok mutlu. Ama bu yüzden oynamayı çok istediği kısır bir kadın rolünü geri çevirmek zorunda kaldığını anlatıyor: “Hamile bir kadını oynayabilirim. İleride ise hayalimde Anna Karenina gibi şehvetli bir kadını ya da seri katili oynamak var.”

* Hamile olduğunuzu ne zaman öğrendiniz?

Öğreneli iki hafta oldu, 7 haftalık, henüz konuşmak için çok erken ama dünyanın en güzel mutluluğu... Daha sakin ve daha korunaklı yaşamaya başladım. Çünkü ilk üç ay çok önemli. Allah inşallah sağlıkla kucağımıza almayı nasip etsin. Her anı çok büyülü.

* Çocuklar için yaratıcı drama dersleri veriyorsunuz... Hamileliğinizin çocuklarla birlikte çalıştığınız döneme denk gelmesi tesadüf mü?

Çocukları her zaman çok sevdim. Eğitmen olma isteğim de hep vardı, sadece branş belirleme derdindeydim. Yaratıcı dramayla tanıştım. Üsküdar’da Çağdaş Drama Derneği’nde yaratıcı drama eğitmenliği için bir sertifika programına dahil oldum. Bu arada da inandığım ve güvendiğim eğitmen arkadaşlarımla bir yolculuğa çıktık, yaratıcı drama dersleri veriyoruz. Şimdilik keyifli gidiyor sürecimiz, öğrencilerimiz mutlu. Ben sadece ısınma egzersizleri dersini veriyorum. 4-6-7 yaşları hassas bir grup. Ayla Algan destekçimiz. Onun isminin varlığı bile bizim için güç ve güvence. İleride bir yer açmak için güzel bir yolculuğa çıktığımı düşünüyorum.

* Oyunculuk okulu açmak mı?..

Oyunculuk değil, yaratıcı drama okulu. Yaratıcı dramada yaptığımız şey şu: Çocukların bildiğimiz çocuk oyunlarının içine drama etkenlerini katıyoruz. Ve bu oyun süresince çocukların farkındalıkları, algıları, kendilerini ifadeleri, iletişimleri, bireyden çok çoğul olma duygularının gelişmesi artıyor. Tabii ki bu arada oyunculuk adına bir gücü olan varsa biz de onun yöneliminin altını çizmiş oluyoruz. Bu bir oyunculuk dersi değil. Talep olduğu zaman bireysel olarak oyunculuk dersi verebiliyorum ama o da kamera önü oyunculuk eğitimi... Yaratıcı drama eğitmeni olmak istiyorum.

Neredeyse 16 saat uyuyorum

* Bir dizi film teklifini geri çevirdiğiniz doğru mu?

Onu çevirmek zorundaydım çünkü oynayacağım karakter kısır bir kadındı. O yüzden mümkün değildi... Çok istediğim bir işti aslında yapımcısı, kadrosu ve senaryosuyla çok varolmak istediğim bir roldü. Çalışmak istiyorum ama “Hamile oyuncu kabul eden var mı” diye sormak lazım...

* Hamile rolleri olacak o zaman...

Olursa ben buradayım. Karnıma yastık koymadan oynayabilirim. İnşallah, ben çok istiyorum.

* Bir yorgunluk da hissetmiyorsunuz sanırım...

İlk üç ay çok uyku hali oluyor. Neredeyse günün 16 saati uyuyorum ama bu da bebek için önemli. Onun için ben onu dinliyorum ilk üç ay...

Çok hareket etmiyorum, kendimi üzmüyorum hiçbir şeye... Korudum kendimi, sakladım şimdi her şeyden, onunla yaşıyorum.

Ejder Kapanı’nda Uğur Yücel bana yeni kapılar açtı

* Oyunculukta nasıl bir noktadasınız? Ejder Kapanı’ndaki rolünüzle de nasıl bir noktaya geldiniz...

Bir noktası ya da statüsü yok, ben çok doyabilen biri değilim. Hep eksikleri bulup bir üste çıkmak istiyorum ve farkındalığımın ayıldığı her an daha yapacak çok şey var diyorum. Ejder Kapanı’nda da kendimi izledim ve “Yapacak çok şey var” dedim. “Şimdi olsa başka yapardım” diyorum ama bu bitmeyecek bir serüven. Ama ne yaptığımın daha fazla bilincindeyim.

* Ejder Kapanı size ne katmış olabilir?

Sonuçta önemli bir yönetmenle çalışmak çok güzel bir şey. Uğur Yücel’le çalışmış olmak yadsınmaz büyük bir gerçek. Onun bende açtığı çok kapı var, oralardan girmek ve eşelemek lazım. O kapılardan girilen odalardaki bütün kağıtları tek tek okuyup odaların tozunu alıp bakmak lazım.

* Bundan sonra nasıl bir rolde oynamak istersiniz?

Anna Karenina gibi bir rolde oynamayı çok istiyorum.

* Neden?

Çok coşkulu ve çok şehvetli bir kadın o. Şehveti her şeyin üstünde bir kadın. Onu seviyorum, o duyguyu. Öyle bir kadını oynamak istiyorum. Ben bir de kadın seri katili oynamak istiyorum. O da enteresan bir duygu gibi geliyor.

* Bir oyuncu en çok neyi oynamak ister? Olmadığı bir karakteri mi, merak ettiği karakteri mi, kendine yakın bulduğunu mu?

Kendi adıma söylemem gerekirse kapılarımı zorlayacak karakterleri seviyorum. Hazırdaki bir kütüphaneyse içerisi, daha önce yazdığım rafta hazır duran satırları okumaktansa tekrar yazacağım satırları istiyorum.

En fazla gişe yapan filmimiz içler acısı

“Bağımsız sinema yapan, özgün projelerde az paralarla çalışmaya çalışan yönetmenlerimiz popüler oyunculardan uzak duruyor. Ama bu sefer de yaptıkları işlerden zararla çıkıyorlar, ödüllerden aldıkları paralarla yetiniyorlar. Muhteşem işler yapıyorlar ama popüler isimlerden uzak durdukları için gişe yapamıyorlar. Gişe yapanlar da çok kolay para kazanır görünüyorlar. En fazla gişe yapan filmimiz gerçekten içler acısı bir film. Aslında büyük bir emek var, o da olacak tabii ki; sinemanın rengidir, karşısında değilim ama bir o kadar da diğer filmlerin gişe yapmasını isterim. Sinemada izliyorum hep küfürlü sahneler tepki alıyor, güldürüyor. Diğer filmlerde izleyiciyi öflüyor. Bunlar gerçek sinema seyircisinin tepkisi değil. Ama bu da bir süreç.”

Her gün kocamı daha çok seviyorum




Ceyda Düvenci, 'Ejder Kapanı' filminde bir pavyon şarkıcısını canlandırıyor. Anne olacağını yeni öğrenen Düvenci ile Sevgililer Günü vesilesiyle aşk odaklı konuştuk. Eşinin yaptığı sürprizlerden birbirlerine yazdıklara notlara kadar romantik anlarını paylaşan Düvenci, Sevgililer Günü'nde eşine yazacağı mektuptan bir bölümü de bizden esirgemedi...
ceyda

Ceyda Düvenci şu sıralar onu çok mutlu eden annelik heyecanını yaşıyor. Söyleşiyi yaptığımız gün ilk kez bebeğin kalp atışını duyduğunu gözleri dolarak anlatıyor. Bu hoş sürpriz nedeniyle şu sıralar dizi projelerine ara veren Ceyda Düvenci ile film ve tiyatro tutkusunu, sürpriz bir şekilde aldığı evlilik teklifini ve Sevgililer Günü'nü konuştuk.

- Bir dizi projenizi bebek sürprizi olunca ertelemişsiniz bu aralar neler yapıyorsunuz?
Görüştüğümüz başka bir dizi var ama durumum sebebiyle ne olacağını bilmiyorum. Bu sene yaratıcı dramayla ilgilendim. Üsküdar'da Çağdaş Drama Derneği'nde öğrenciliğe başladım. Aynı zamanda eğitmen sertifika programı da var. Eğitmen arkadaşlarımla birlikte bir kurs oluşumuna girdik. Yaratıcı drama dersleri veriyoruz. Şimdilik bir merkez açmadım. Beykoz konaklarında site sakinlerine ders veriyoruz.

- Twitter sayfanıza girdiğimde sürekli film izlediğinizi ve arkadaşlarınıza da tavsiye ettiğinizi okudum...
Hayattaki en büyük keyfim film ve oyun izlemek. Her sene başı gitmek istediğim oyunların bir listesini yapıyorum. Festivalleri takip ediyorum. Bunlar benim soluk alma yerim. Hayatımın vazgeçilmez üçlüsü sinema, tiyatro ve kitap. İleride eğitmen olacağım için bunları seyretmenin çok önemi var. 4 ayda bir Londra'ya gidip oyun izliyorum. Başka bir bakış açısı kazandığımı düşünüyorum. Hem oyunculuğum adına da bambaşka şeyler oluyor. Bir taraftan da eğitmen yönümü besliyorum. İleride gerçekten sıkı bir eğitmen olmak istiyorum.

ZİFİRİ KARANLIKTA YEMEK
- 'Yala ama Yutma' oyunuyla ilgili tepkilere ne diyorsunuz? Tam da bu dönemde birtakım eksiklikler yüzünden kapatıldı.
Belli bir kesim uğraşıyor. Ama bu uğraşılar bir şekilde haber oluyor ve uzun vadede bizlere yarıyor. Aynı şey Türkan Saylan için de geçerliydi. Birçok insan bu sayede onu tanımış oldu. Engellemeye çalıştıkça insanlar bilinçlenmeye ve daha çok destek olmaya başladı. Oyunlara tepki gösterip tiyatro kapatıyorlar ama o tiyatrolar perdelerini açar açmaz insanlar yığılacak oraya. Tiyatro ile ilgilenmeyenler belki o oyunu bilmiyordu ama şimdi herkes haberdar oldu. Sonuçta o tiyatro muhakkak eksiklerini tamamlayıp perdesini açacaktır.   

- Yine twitter sayfanızda 'karanlıkta yemek projesi'nden söz ediyordunuz, nedir bunun aslı?
Galata'da Kör Fotoğrafçılar Derneği var. En büyük projelerinden biri 'Karanlıkta Yemek'. Her ay dernekte karanlıkta yemek yeniyor. Geçen hafta yaptık. Muhteşemdi! Hayatımın en güzel deneyimiydi. Zifiri karanlıkta gözleri gören bir sürü insanı içeri aldılar. Servisi de görmeyen garsonlar yapıyordu. Vücudumun aldığı şekil, insanların tavırları, eşimin ve arkadaşlarının reaksiyonları çok garipti. Bu projeden sonra annemi yüzde 100 anlayarak çıktım. Bunu yaşamadan ölmemek gerekiyor.

- Annenizin geçirdiği kaza sonucu görme yetisini kaybetmesi üzerine mantık 'canından da olabilirdi sadece bununla atlattık' derken manevi yönünüz bunu nasıl açıklıyor? Niye bizim başımıza geldi diye isyan ettiniz mi mesela?
Bu evreleri geçirdim. Herkesin hayatında mutlaka zamansız kaybedişler ya da hiç ummadığınız insanlardan yediğiniz kazıklar olabiliyor. Bunu 5 sene önce 'Yuvaya Yolculuk' adlı kitapla çözdüm. Kitapta hayatınızda yaşadığınız tüm zamansız tersliklere o an olduğu için ve o güne kadar görevini başarıyla tamamladığı için teşekkür edip vedalaşın diyordu. Çünkü bunlar sizin ikameniz için bir sebep. Aslında annemin görmemesi başka bir çocuk olmamı sağladı. Annem görüyor olsaydı daha şımarık, daha geç bilinçlenen biri olabilirdim. Daha duyarsız olabilirdim. Annem de daha güçlü bir kadın oldu. Bence olan bütün aksilikler insanın hayatında bir şey için sebep ve bir görevin finali.

HAYIR DEMEYİ ÖĞRENDİM
- Peki, 10 yıl önceyle şimdiyi kıyaslarsak şimdiki Ceyda nasıl bir değişim geçirdi, hayatından neleri çıkarıp, neleri kattı?
Dağlar kadar fark var. Kitap olur neredeyse. Sadece farkındalığımın çok arttığını söyleyebilirim. Neyi, ne için yaptığımı biliyorum artık. O zaman da hayattaki her şey anlam kazanıyor. Hayatı daha kolaylaştırmayı öğrendim. Bir de o beş yaşının duygularıyla istediğimizi, sıkıntımızı, sevdiğimizi çok net ifade edebildiğimiz, kendi kurallarımızla yaşadığımız o saf halimizi yakalamaya ve yaşamaya çalışıyorum. Bir yerde kilitlendiğimde ya da umudumu kaybettiğimde hemen o yaş grubundaki çocukların tavrını ve ifadelerini hatırlayıp gerçekten ne hissettiğime odaklanıp onu söylüyorum. O zaman hayat daha kolaylaşıyor. Bir şeye canım sıkıldığında uzatmadan, karşımdakini de kırmadan  çok net söyleyebiliyorum. O zaman hayat bambaşka oluyor. Hayır demeyi de   öğrendim. Hayatta vücudumu dinliyorum. Uyumak mı, gitmek mi istiyor? Ne yemek istiyor, yemek istemiyor mu?

EŞİME HİÇ DÜŞÜNMEDEN EVET DEDİM
- Hiç hesapta yokken evlilik teklifi almışsınız, nasıl oldu?
Engin'le arkadaşlığımız vardı. Tanıştığımız gün ailesine 'Ceyda ile evleneceğim, ama bunun zamanını sormayın' demiş. Arkadaşlığımız boyunca hiçbir şey hissetmedim. Çok paşadır benim kocam, çok efendidir. Hiçbir zaman laubalilik yapmadı. Her zaman arkadaş oldu. Her şeyimi bilecek kadar yakın değil ama takip edecek kadar yakındı. Direkt geldi, evlenme teklifi etti.

- Kabul etmeseymişsiniz başka planlar da yapmış, neydi onlar?
'Kabul etmeseydin yılmayacaktım. İlkinde kabul etmeyeceğinden  emindim ama niyetimi belli etmiş olacaktım. Hayır dersen flört edelim deyip sonrasında 4 defa daha gerekirse de 10 defa yapardım' dedi. O kadar güzel şeyler söyleyip evlenme teklifi etti ki, bu zamanda öyle bir adama hayır demek olmazdı. Evlilik teklif ettiği an ilk olarak 'böyle bir şey düşünmemiştim' dedim. O da 'senin yerine ben düşündüm, artık her şeyi ben düşüneceğim ama  emin ol ki gün geçtikçe beni her gün daha fazla seveceksin ve bir gün bile pişman olmayacaksın. Bütün sorumluluğu üzerime alıyorum' demişti. Ben de hiç düşünmeden evet demiştim. Her gün kocamı daha çok seviyorum.

SEVGİLİYE MEKTUP
- Sonradan mı aşk oldu...
Daha çok 'sevgi'ci bir tipim. Aşk hiçbir zaman iyi gelmez bana. Her gün büyüyen bir sevgi diyebilirim. Çok korunaklı, çok huzurlu, çok sığındığım, çok arkadaşım, çok kocam ve çok sevgilim... Her gün bir adım... Gerçekten dediği gibi oldu, ne eksik ne fazla. Her gün şükrettiğim bir ilişki.

- 14 Şubat'ta ne yapacaksınız, özel bir kutlama var mı?
Bu sene 3 kişi Sevgililer Günü'ne giriyoruz. Genelde evimizde çok mutlu bir çiftiz. Şöminemizi yakalım, önüne masamızı kuralım, kırmızılarla süsleyelim... Birlikte bir şeyler yapmayı çok seviyoruz. Sürpriz bir hediyem var onu vereceğim. Bir de yazdığım bir kartı. Eminim ki çok keyifli geçecek.

- Özel sürprizler yapar mı?
Neyi beğendiğimi, ne istediğimi bilir, dinler beni. Hiç umulmadık bir zamanda istediğim neyse onu alır, evin bir köşesine saklar. Küçük notlar yazar. Özel günlerde neredeysem mutlaka çiçek gönderir. Bitmez onun sürprizi.   

- Peki, Sevgililer Günü için bir mektup yazmanızı isteseydik ne söylemek isterdiniz?
Bu sene bambaşka bir Sevgililer Günü yaşıyoruz. Birlikteliğimizin artık bir tohumu var bizimle birlikte büyüyen. Ve o kadar büyük bir yüreklilikle bu aileyi kurdun ki, eminin o çok büyük yüreğinin altında biz korunaklı bir hayat yaşayacağız. Bunları yazacağım...

ARTIK AİLE OLDUK
- Daha çok yeni ama annelik duygusuyla ilgili ne söylemek istersiniz?
Vücudum çok garip değişimler yaşıyor ve bunu yaşamaktan çok keyif alıyorum. Bugün ilk kez kalp atışını dinledim. Sürekli içimden ağlamak geliyor. Zaten çocukları çok seviyorum ama gerçekten insan kendi yaşayınca başka bir şey oluyormuş. Daha dinginleştim. Başka bir şey oldu. Dünya artık onun etrafında dönüyor benim için. Karı-kocanın dışında bir aile olduk artık. Süreç nasıl tamamlanır bunu Allah bilir ama bunu yaşamak bile çok güzel.

- Nasıl bir çocuk yetiştirmeyi hayal ediyorsunuz?
Yaşayarak göreceğiz. 'Hayat plan yaparken başımıza gelenlerdir' sözünü çok önemsiyorum. O yüzden plan yapmıyorum artık. Sadece o an başıma geleni keyifle yaşayıp sonraki anı bekliyorum. Zaten siz anınızı ne kadar keyifle yaşarsanız o bir zincir gibi keyifle devam ediyor. Plan yapmak insanı yoruyor ve zamanını kaçırtıyor. Planlar olmayınca canın sıkılıyor. Hedeflediğiniz şeyleri yapamadığınızda kendinizi başarısız hissediyorsunuz. Hayatta her işte bir hayır vardır diye düşünüyorum.

И те са наред да стават родители!

Изпуснахме със Севи предаването в 13,30 за сериала "Любов и наказание". И аз се отплеснах, но ще го качат най-вероятно.

hiacint      

Мишел аз го гледах.

Въпреки ,че не ме е грабнал засега сериала,гледах предаването.

Като подсказка за бъдещо развитие не казаха кой знае какво .
Само Томрис каза ,че нейната героиня  има още да преживява противоречиви неща /спорни неща/.
Томрис каза ,че чрез филма задават въпроси ,възможна ли е такава любов в турция,доколко е възможна да я има свободата,доколко е възможно в тази страна да се премахнат  тези обичаи и нрави,че тези неща за съжеление все още ги има в живота,нормално ли е това ,трябва ли да е така,
първо разследваме ,търсим ,за да не допуснем грешки ,искаме да сложим пръст в тези неща които се случват ,хубави са майките ни ,бабите ни ,нравите и обичаите ни ,но в един такъв обичай който не подлежи въобще на обсъждане--най малкото искаме да попитаме до колко трябва да сме обвързани с тези неща и да им вярваме,да ги одобряваме. мисля че е хубаво ако успеем да накараме хората да си зададат тези въпроси
Снимките във Ван и Бодрум са ги заснели предварително ,сега снимали само в Истанбул  /Мурат каза това/.
Чичек каза, че много спокойно се работи с екипа,че не носи проблемите на Чичек със себе си отивайки си  вкъщи.

Пак се отплеснах,спирам  до тук.
Ако има грешки извинете ме.