Полито, радвам се, че си вече по-спокойна за рускинчето. А защо пък не го погледнеш от хубавата страна - на една възраст сте, може пък да си паснете и дори да се сприятелите? И като четох вчера за козметика, се присетих за тунинга. Разбира се, не ти се меся, сигурно си го обмислила, ама все пак да си кажа.
Толкова си млада още, тялото ти тепърва ще търпи метаморфозите на времето, а и нали мислите за трето - не е ли по-добре да го отложиш за малко по-късничко, след като родиш?Как са болните дечица? Стискам палци да са се оправили вече!
А Анито какво ли прави на морето в тоя дъжд ...
Вчера Алекс падна от библиотеката, пред очите ми, можех да го хвана, но ... Изрева яко, посиня и му се поду челото, на мен ми се подкосиха краката! Точно след 20 секунди скочи и пак хукна да се катери, по дивана тоя път ... До вечерта нямаше и синка даже (а баща му очакваше голяма). Направо не знам вече с това катерене ... Пак от вчера, новото му забавление - от земята на дивана в кухната, от там - на облегалката му и оттам - на перваза на дограмата - да се качи, да се изправи, и да пляска по прозореца - ей така, без да се държи никъде. Само като го пиша и и настръхва косата, а е толкова бърз, че дори и гръб не бива да му обръщам.



за майките, да са силни!

Или поне себе си така успокоявам за момента, когато и Павчето ще се превърне в алпинист.
, а по дупета 