Това ме подсеща, че днес се въртях на щанда със сладките изкушения и избирах на дребуса разни не толкова вредни вкусотийки, ама ако знаете откакто съм се прибрала не съм спряла да си крадвам от пакетите и май с нищо няма да мога да го изненадам горкото дете като си го взема от яслата... А иначе сутрин все още е голяма драма с оставянето в яслата
кога ли ще свикне
много е тъжно като те гледа жално и хлипа страдалчески... Вашите деца играят ли си вече с техни връстници
Аз Йоани като го питам иска ли да ходим на площадката при децата и той категорично ми заявява "НЕ!"... ама той май се понаплаши и от яслата
Надявам се да преодолее скоро тази си особеност, че не ми е приятно да го гледам такъв изплашен от връстниците му Бобчо ама ако знаеш само как ти завидях
наслади се максимално на почивката 
Ятце много е зареждащ един такъв мързелив неделен ден, така че няма да те мислим днес и утре евентуално
дано бабата може по-често да те отменя така 
Айде, ще продължавам с подреждането на гардеробите, че и аз от другата седмица съм на работа и си запълвам времето дотогава


/



И какво правите по нощите Йо?
, ужким пиша в графика си, а нещо и датите обърках (както казва баба ми каращисах
)- та незнам да го пиша май дъждовен ден днес а?

Ако искате вярвайте, може да съм го споделя веч, но пртеди да стана мама никога не се бях замисляла какво е да ти е болно детето, даже, срам не срам ,ми е било леко смешно , когато някоя колежка само се е оплаквала от болести на малката примерно, мислила съм, че преиграва и търси прекалено съчуствие...боже - колко се изменя мисленето след това, докато не ти дойде на главата е друго, правилно са го казали хората