Момичетата са ти дали достатъчно съвети. Според мен си е чиста проба инат и опит за налагане. Поредния период за нещо си, който ще премине .................. друг ще дойде
и така. Важното е, че Пламен се чувства добре на детска градина. Не му отстъпвай, продължавай да го водиш, защото веднъж усети ли, че номера минава, ще стане още по-страшно. Аз също съм лошата вкъщи 
Направо като ви слушам се радвам, че съм го дала на ясла
Тази сутрин едно детенце от нашата група разиграваше поредния театър с дърпане, тръшкане и влачене по земята пред входа на детската градина, като крещеше - Не искам на градина, искам баба да ме гледа!!!!!!!!. Майката накрая хвана GSM-а, обади се и каза: "Ами майко, той много плаче ела да го вземеш", а на синът си - "Недей да плачеш, баба идва да те вземе и тя ще те гледа". Това според мен е абсолютно погрешно. Хитрецът веднага ще се усети, че с реване и тръшкане му минава номера.
Стискай зъби и така, а ние стискаме палци скоро да премине т.н. "адаптационен период" и при вас
/, нейното дете се държи по същия начин - повръщане, истерии, не яде, но е предучилищна и то ходи до обяд. Тя отсега се е шашнала какво ще става догодина в 1клас. И вероятно част от проблема е, че преди 2 г. като я пробва на градина и малката й разиграваше театър, моята позната отстъпи и я спря. Абе, децата си бранят свободата, ако мине.
Но като цяло на Яско му харесва, вчера много ентусиазирано обясняваше какво правили на футбола. В яслата се беше затворил, послушен, не ревеше, не говореше, подобно на Каля, но съм сигурна, че не е бил малтретиран, просто не му харесваше и явно не е искал да се хАби.
Богат речник ли, фантазия ли, не знам.
- няма да стане. Първите три дупчици направихме без проблем, с малко сълзи, но си стоя сама на стола, поциврейки жално жално, но какво и стана последния път не знам. Лекарят ме убеждаваше, че не я боли, най- много леко да е докоснал венеца, ама то няма как, като насреща ти се дере рязярено говедце, да не го нарека с други думи. Хем ми е жал, хем ми иде да го сгъна, ама се предадох- другия път в тати, заедно на стола, да го видим, колко е "велик" и можещ
