


), казах че предпочитам пари, отговаря ми се - О, не! Ние държим на подарък, трябва да е лично! и т.н. в този дух. Добре, ама за какво изобщо ме питат, можеха да донесат подарък и без да ме питат, след като изрично не съм уточнявала, си мисля. До тук всичко е ок. Няма и година след това се женят те. И една от шаферките ми се обади да ме уведоми, че искат пари, всичко си имали
Е значи, не съм дребнава, но отидох и купих подарък (на стойност каквато щях да им дам и като пари, а самият подарък не беше за отбиване на номер, според мен беше стилен, ако бях изтрещяла съвсем щях да им връча нещо подобно на техния подарък, но айде). Признавам - ядосаха ме, защото какво стана с приказките им колко е важно да е подарък, за спомен, лично, пари в пликче било много тъпо. Мда... евала. Иначе винаги уважавам какво искат младоженците, ако ми кажат няма значение - давам пак пари, мисля си, че ще им послужат най-добре
Ако държат на подарък - подарък да е! Но хем така, хем иначе, да да.... 
), но това ми се вижда много оригинален принос.

Горката булка, само мога да кажа.

Препоръчани теми